Jak dzielić się zabawkami podczas wizyty innych dzieci

Przed wizytą wybierz z dzieckiem zabawki dostępne dla gości, schowaj te, których nie chce pożyczać, i ustal zasady: pytamy o zgodę, nie wyrywamy przedmiotów i czekamy na swoją kolej. Gospodarz nie musi udostępniać wszystkiego. Dorosły pomaga dzieciom dotrzymać ustaleń i znaleźć inne zajęcie, gdy jedna zabawka jest zajęta.

Przed wizytą wybierzcie zabawki i odłóżcie najcenniejsze

Porozmawiaj z dzieckiem przed przyjściem gości, gdy można spokojnie obejrzeć rzeczy. Zapytaj, co chce pokazać, czym chętnie pobawi się razem, a co woli zachować dla siebie. Ulubiona przytulanka albo dopiero zbudowany pojazd mogą zostać odłożone. Nie trzeba przekonywać dziecka do ich pożyczenia tylko dlatego, że ktoś przychodzi w odwiedziny.

Wybierzcie zestaw do wspólnej zabawy, na przykład klocki, figurki lub kilka samochodzików.
Odłóżcie prywatne skarby do zamkniętej szafki lub innego uzgodnionego miejsca.
Ustalcie, że schowanych rzeczy nie wyciągacie do pokazywania podczas spotkania.
Przygotujcie miejsce, w którym dzieci mogą rozłożyć dostępne zabawki.

Jeśli dziecko nie chce udostępnić żadnej swojej rzeczy, zaproponuj inną formę spotkania: rysowanie na osobnych kartkach lub wspólne wymyślanie opowieści. Wizyta nie musi zaczynać się od negocjacji o najważniejszą zabawkę.

Powiedzcie zasady, zanim zacznie się zabawa

Po przyjściu gości pokaż przygotowane rzeczy i krótko wyjaśnij ustalenia wszystkim dzieciom. Sama zgoda na pożyczanie nie oznacza, że można zabrać przedmiot komuś z ręki. Zasady powinny obowiązywać zarówno gospodarza, jak i gościa. Gdy dziecko odwiedzające przyniesie własną zabawkę, również pytamy je o pozwolenie.

Pytamy, zanim pożyczymy czyjąś rzecz.
Nie zabieramy zabawki z rąk.
Oddajemy pożyczony przedmiot po zakończeniu umówionej zabawy.
Gdy trudno się porozumieć, prosimy dorosłego o pomoc.

Unikaj ogólnego polecenia „bawcie się grzecznie”. Lepiej podpowiedzieć konkretne zdanie: „Zapytaj, czy możesz teraz wziąć koparkę”. Gospodarz może odpowiedzieć: „Jeszcze jej używam” albo „Tę zostawiam dla siebie”. Odmowa nie daje drugiemu dziecku zgody na zabranie rzeczy.

Ustalcie konkretną kolej i dobrowolną wymianę

Jeśli oboje dzieci chcą tej samej zabawki, pomóż im ustalić, kiedy nastąpi zmiana. Zamiast niejasnego „później” proponujemy wskazać koniec czynności: „Gdy samochód przejedzie ten tor, będzie twoja kolej”. Można też zaproponować krótki czas i minutnik, jeśli dzieci akceptują takie rozwiązanie. Nie wprowadzaj odliczania bez uprzedzenia.

Wymiana też wymaga zgody obu stron. Podpowiedz: „Możesz zaproponować swój traktor za tę ciężarówkę”. Jeśli druga osoba odmawia, poszukajcie innej możliwości. Nie obiecuj w imieniu dziecka, że zaraz odda rzecz, zanim z nim tego nie ustalisz. Po zakończeniu umówionej kolejki przypomnij spokojnie o przekazaniu zabawki.

Czekającemu dziecku zaproponuj konkretne zajęcie: przygotowanie garażu, wybranie pasażerów albo zabawę innym pojazdem. Może być rozczarowane. Nazwij to bez nacisku na właściciela: „Chcesz tę koparkę i trudno ci czekać. Poszukajmy czegoś na teraz”.

Przy sporze zatrzymaj wyrywanie i wysłuchaj dzieci

Gdy dzieci ciągną zabawkę w dwie strony, najpierw zatrzymaj wyrywanie. Powiedz krótko: „Nie pozwolę wam wyrywać sobie auta”. Potem ustal, kto go używał i czy była umowa o zmianie. Głośniejszy protest nie powinien automatycznie oznaczać pierwszeństwa. Wróć do wcześniejszych zasad, zamiast tworzyć nowe pod wpływem płaczu.

Zapytaj gospodarza, co utrudnia pożyczenie: obawa przed uszkodzeniem, brak innej zabawki czy chęć dokończenia zabawy. Nie zgaduj, jeśli dziecko może powiedzieć samo. Proponowane rozwiązanie dobierz do odpowiedzi: pomoc dorosłego przy delikatnym przedmiocie, inna rzecz dla czekającego albo dokończenie rozpoczętej czynności. Nie zawstydzaj słowami „jesteś samolubny” i nie uzależniaj sympatii gościa od pożyczenia.

Zaproponuj współpracę i zakończ wizytę oddaniem rzeczy

Wspólna zabawa nie wymaga ciągłego przekazywania jednej rzeczy. Proponujemy budowę miasta z klocków: jedno dziecko układa drogę, drugie domy, a potem mogą zamienić się zadaniami. Jeśli wolą działać obok siebie, pozwól każdemu tworzyć własną budowlę. Możesz pokazać możliwość współpracy, bez nakazywania jej przy każdej zabawie.

Przed wyjściem pomóż dzieciom zebrać przedmioty i zwrócić te przyniesione przez gościa. Nazwij konkretne udane zachowanie: „Poczekałeś, aż skończyła, i potem dostałeś auto”. Po spotkaniu zapytaj gospodarza, co następnym razem chciałby zostawić dostępne, a co schować. Tak przygotujecie kolejną wizytę na podstawie tego, co było dla niego łatwe lub trudne.